Zoek binnen hvdsg.nl...

Geen podiumplaats voor European Games

NOC*NSF moest de kandidatuur voor de European Games (EG) 2019 teruggeven. Het kabinet zag er geen brood (en spelen) in. Vanuit Papendal werd verongelijkt gereageerd. Andre Bolhuis en Gerard Dielessen hadden dit totaal niet verwacht. Hun politieke en maatschappelijke antenne had blijkbaar tijdelijk even geen bereik. Immers, had minister Schippers niet zuinigjes gezegd de kandidatuur ‘positief kritisch’ te zullen beoordelen? Een goed verstaander weet dan genoeg. En wie was er buiten de Papendalse bossen echt enthousiast over deze gesubsidieerde regionale sportdagen? Dan rest je maar één ding: de knopen van je sportblazer tellen en je verlies nemen. Verliezen is immers inherent aan sport.

Met welk doel moet een werelddeel dat met zichzelf overhoop ligt, politiek en economisch hopeloos verdeeld is, een slotgracht graaft en overweegt om de ophaalbrug verticaal te zetten om vluchtelingen uit andere continenten te weren, nu European Games organiseren? Ik zie het al voor me: langeafstandszwemmen in de Middellandse Zee. We hebben nauwelijks nog een eigen munt om de kosten in uit te drukken. En wat doen we met Griekenland? Gaan zij straks samen met Portugal en Spanje de Euro Exit Spelen organiseren? Zijn er trouwens al BRIC Games voor Brazilië, Rusland, India en China? Krijgen we straks de 55+ Open? Voor wie doen we dit allemaal, voor ijdele bestuurders, bobo’s, sponsors, media? Het zou toch om de sporters moeten gaan, wat willen die? Ik hoor ze nauwelijks. Of zitten die echt allemaal in Baku?

Overdaad schaadt
Grote topsportevenementen op het hoogste niveau spreken tot de verbeelding en zijn prachtig, mits niet te veel en te vaak. Iedere maand een Champions League-finale betekent het einde van het voetbal. Overdaad schaadt. Ik ben een groot sport- en voetballiefhebber, maar zelfs de finale van de Europa League staat bij mij als liftmuziek aan. Ook drie weken Tour de France, met twee weken massasprints, kijk ik selectief. En uit Baku heb ik nog niets gezien.

Winst en verlies
En dan de zogenaamde ‘economische spin off’ vs. de maatschappelijke kosten van grote evenementen. Het is heel simpel: grote sportevenementen kosten de overheden (en dus u en mij) altijd bakken met geld, terwijl grote bedrijven er met een veelvoud aan winst vandoor gaan. De balans is dus macro gezien wel positief, maar degene die verdient is niet dezelfde als degene die betaalt. Het is net de echte economie. Maar over het algemeen is de overheid, de belastingbetaler dus, altijd de klos. Dure consultants en marketeers houden ons vooraf graag een vette worst voor. Daarna zie je ze nooit weer. Magere Hein blijft jarenlang berooid achter. Heeft u enig idee hoe het er nu in Sotsji uitziet en of er al gras groeit tussen de stoeltjes in de stadions van Zuid-Afrika?

Moeten wij in Nederland überhaupt nog wel dit soort grote meerdaagse sportevenementen willen organiseren? Of volstaat af en toe een Tourstart zoals nu in Utrecht? Ik vind dat laatste al voldoende. Utrecht haalt nu qua PR - evenals Joop Zoetemelk trouwens - alles uit de kast, maar hoe lang beklijft dat? Wie weet, zonder stiekem te Googelen, nog waar de Tour vorig jaar begon? En wie de Spelen in 2008 organiseerde? En sterker nog, bezocht u vervolgens Leeds of Beijing? Het lijkt er op dat ‘het op de kaart zetten’ een marketingterm is uit de tijd dat we nog landkaarten uitvouwden. Laten we voor de Domstad hopen dat ze voortaan ‘op de TomTom, Google en Zoover staan’.

Voorwaarden
Nederland moet zich niet alleen niet voor het karretje laten spannen om de EG te organiseren, maar voorlopig ook afzien van een kandidatuur voor Olympische Spelen of een WK Voetbal. Tenminste zolang er aan ten minste twee voorwaarden nog niet echt is voldaan:

  • een oplossing voor te grote stadions en andere accommodaties en voorzieningen waar later structureel totaal geen behoefte aan is; denk aan atletiek, zwemmen en turnen. Maar ook voetbal, met een nu al halflege Gelredome als spookbeeld. Je bouwt een kerk immers niet alleen voor kerstavond. Demontabele, semipermanente, duurzame complexen die je deels over vier jaar weer elders kunt gebruiken, zou een oplossing zijn;
  • een veel evenwichtiger en dus eerlijkere verdeling van de kosten en opbrengsten tussen overheden en bedrijfsleven. Een fondsvorming vooraf met bonus-malus achteraf zou dat kunnen bewerkstelligen.

Gezonde jeugd belangrijker
Zolang dat niet is geborgd, zou ik er niet aan beginnen. De gevraagde miljoenen van de Rijksoverheid voor zoiets als een European Games, zou ik direct en eindelijk eens in meer en beter bewegingsonderwijs en gezondheid voor de jeugd steken. Niet alleen is dat echt een kerntaak van de overheid, maar dat is een investering die zich wel terugverdient, zowel financieel, maatschappelijk als sportief. En dan zouden daarnaast ook de grote bedrijven en multinationals eens echt hun maatschappelijke verantwoordelijkheid moeten nemen. Want, waarom wel investeren in de FIFA, UEFA, IOC en de KNVB en niet (ook) in een sportieve gezonde jeugd? En dat wereldwijd. Een beetje slimme marketingjongen of meisje moet dat toch kunnen uitleggen in de boardrooms? Kom op, autofabrikanten, banken, (zorg)verzekeraars, bouwconcerns, kledingreuzen, voedselgiganten, ICT-wereldspelers en social media, pak nu eens echt je maatschappelijke rol en verzilver straks je gouden plak. Het gaat niet goed met Twitter begrijp ik, welnu een gratis advies: vernieuw en investeer in de jeugd: vele nieuwe klanten zullen u letterlijk en figuurlijk volgen!

Groninger Spelen
En als dat dan lukt, dan kunnen we in de toekomst nog wel eens nadenken over de organisatie van een WK Voetbal of Olympische Spelen. Want dan zijn we misschien wel een echt en gezond sportland vanuit de breedte geworden. Nu nog lang niet. We teren op incidentele successen, gebaseerd op enkele talenten. Sport is in dubbel opzicht nu eenmaal geen cultuur in Nederland.

En Europa ziet er dan allang heel anders uit, dus niemand hoeft meer met meel in de mond te praten over de European Games. Ik werk dan met plezier mee aan de Groninger Spelen, bijvoorbeeld voor aangepast sporten. Met echt plezier en meedoen voorop. De Coubertin zou het mooi vinden.

 

Rob de Waard
Directeur/bestuurder Huis voor de Sport Groningen

Meer nieuws

Landelijke Buurtsportcoachdag 2017

Vrijdag 12 mei: HANNN Walking Football Festival 2017!

'Kinderen moeten achter de computer vandaan en bewegen'

WandelFit met Ommetjes Tocht om de Noord!

meer nieuws in het archief